Καλλιμάρμαρο Στάδιο, Σεπτέμβριος 1987. Στη συναυλία που δίνει με τη Νάνα Μούσχουρη, σ' ένα κατάμεστο στάδιο, ο Μάνος Χατζιδάκις υπερασπίζεται τον εαυτό, καταγγέλοντας με έντονο τρόπο την "Αυριανή". Η λασπολογία και η γλώσσα της εφημερίδας σοκάρουν.
Λεπτομέρειες για το γεγονός υπάρχουν στην επίσημη ιστοσελίδα του. Ο συνθέτης δε μασάει και απαντάει όπως μόνον αυτός μπορεί, με γλώσσα αληθινή και εξοργισμένη.
Μια ακόμη προσφορά...από τις Ανασκαφές του Φυσιοδίφη για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι το παρελθόν και τις συμπεριφορές των ανθρώπων του τόπου τους.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
!!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήαυτό είναι εξαιρετικό!
μπράβο που το ανέβασες! μπεεεε
:-))
Thanks provato.Tora pou arxisa na mathaino metafores apo video se laptop kai na montaro tha anevazo opote mporo diafora.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜπράβο βρε Φυσιοδίφη...γι αυτό σε χαίρομαι!
ΑπάντησηΔιαγραφή(θα στείλω μέηλ)
Καλημέρα και από εδώ Φυσιοδίφη! Ο Χατζιδάκις εκείνη την τραγική περίοδο για τη χώρα μας ήταν απελπιστικά μόνος του. Ακόμα και η Μελίνα - όπως έγραψα και βίντεό σου στο Ytube - πήρε αποστάσεις και άφησε αιχμές εναντίον
ΑπάντησηΔιαγραφήτου. Ποιά? Η Μελίνα Μερκούρη η οποία χωρίς τον Μάνο θα ήταν απλη σταρλετίτσα εγγονή Δημάρχου...
Και κάτι ακόμα για τον Μάνο... Ο Μάνος Χατζιδάκις, στην πρώτη δημιουργική του περίοδο, απενοχοποίησε -ορθότατα- το παρεξηγημένο Ρεμπέτικο και (ειδικότερα) το μπουζούκι και τα έβαλε μέσα σε κάθε σπίτι..
Σήμερα, στην εποχή του φοίβου και του καρβέλα, υπάρχει κάποιος Συνθέτης όπου το όλον συνθετικό έργο του, ακούγοντάς το, μας γεμίζει ΤΥΨΕΙΣ και ΕΝΟΧΕΣ για την παρούσα θλιβερή μουσική μας πραγματικότητα.. Είναι και πάλι ο Μάνος Χατζιδάκις.
Γι' αυτό και όσο περνάει ο καιρός το έργο του θα ανεβαίνει σε αξία και θα αντιλαμβανόμαστε πόσο σημαντική προσωπικότητα υπήρξε.
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια τη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο και την "Αυριανή" ο ίδιος είχε δηλώσει στη συνέχεια σε συνέντευξη στην ΌΛγα Μπακομάρου:
- Ποια είναι η εκτίµησή σας για το «επίπεδο του Τύπου» σήµερα;
- Κοιτάξτε, έχει και σοβαρές πλευρές και έχει και χαµηλές πλευρές. Λίγο-πολύ, νοµίζω όµως, ότι ο Τύπος στην εποχή µας είναι λιγάκι επηρεασµένος από την «αυριανική» ατµόσφαιρα.
- Την διαβάζετε την Αυριανή;
- Διαβάζω όλες τις εφηµερίδες.
- Τον κ. Κουρή τον ξέρετε;
- Όχι προσωπικά, ούτε και θέλω να τον γνωρίσω.
- Γιατί; Θα είχε ενδιαφέρον.
- Αποφεύγω να γνωρίζω ανθρώπους που δεν θα τους έβαζα ούτε στη σκάλα υπηρεσίας, για δύο λεπτά.
- Πρόσφατα, ξεσηκώσατε σάλο, λέγοντας στο Παναθηναϊκό Στάδιο «να κλείσει η Αυριανή». Χαρακτηρίστηκε φασιστικό αυτό που είπατε.
- Γιατί είναι φασιστικό; Μόνο αν έλεγα ως κυβέρνηση, ως µέλος κυβερνήσεως ή ως φίλος που ασκεί επιρροή να κλείσει η Αυριανή, θα ήταν µια ενέργεια φασιστική. Σαν πολίτης έχω το δικαίωµα να πω στους συµπολίτες µου «µην αγοράζετε Αυριανή για να κλείσει». Όπως αυτή έχει το δικαίωµα να λέει «Αγοράζετέ µε, είµαι σπουδαία». Και κατά τί η φυλλάδα αυτή εξυπηρετεί τη Δηµοκρατία; Από πότε τα τρωκτικά - γιατί περί τρωκτικού της Δηµοκρατίας πρόκειται - έχουν σαν ασπίδα τη Δηµοκρατία; Κάτι εφηµερίδες σαν την Αυριανή εµφανίστηκαν πριν από τον ναζισµό και πριν από τον φασισµό, προετοίµασαν το έδαφος να έρθει ο ναζισµός και ο φασισµός, µε το να κολακεύουν τους ασήµαντους και να δηµιουργούν αγανακτισµένου ς πολίτες. Λοιπόν, να µη γελιόµαστε σ' αυτά τα θέµατα, να µην κρυβόµαστε πίσω από τις λέξεις. Ξέρω πολύ καλά τι λέω.
- Ίσως εννόησαν ότι ρίχνατε το σύνθηµα να κλείσει βίαια.
- Είναι, δηλαδή, δηµοκρατικής διαδικασίας η εφηµερίδα που βγαίνει κάθε τόσο και λέει «ο Λαζόπουλος να πάει στο στρατό» και αµέσως, την εποµένη, ο υπουργός χωρίς καν ν’ αφήσει να περάσουν δέκα µέρες, για να κρατηθούν τα προσχήµατα ότι δεν άκουσε την Αυριανή, ντύνει το Λαζόπουλο στο χακί; Μια αηδής εφηµερίδα είναι, ο τάδε είναι κλέφτης, ο δείνα είναι τέτοιος, είναι δηµοκρατία αυτά τα πράγµατα; Και θέλετε να µου πείτε ότι ήταν φασιστική η ενέργειά µου, επειδή είπα να κλείσει αυτή η φυλλάδα; Και στην Ιερά Εξέταση να περάσω, δεν θα παραδεχτώ ότι η ενέργειά µου ήταν φασιστική. Ήταν αληθινή αγανάκτηση για το τι συµβαίνει στον τόπο. Διότι αν τυχόν η φυλλάδα αυτή δεν είχε επιρροή στην κυβέρνηση, κοµµάτια να γίνει. Μέσα στις τόσες, ας υπάρχει κι αυτή. Είδατε να κάνω φασαρία για την Ελεύθερη Ώρα, η οποία είναι κι αυτή χυδαίο φύλλο; Και τι µε νοιάζει εµένα; Από την ώρα όµως, που ασκεί επιρροή στην κυβέρνηση, που µέλη της κυβέρνησης ενεργούν ως όργανά της, το πράγµα αρχίζει να γίνεται επικίνδυνο. Ύστερα, εγώ δεν είµαι εισαγγελέας. Απλός πολίτης του τόπου είµαι και σε ένα κονσέρτο δικό µου είπα αυτή την κουβέντα. Δεν έχω δικαίωµα να πω ό,τι θέλω;
- Αντέτειναν ότι το κονσέρτο µπορεί να ήταν δικό σας, ο σταθµός όµως από τον οποίο µεταδόθηκαν τα λόγια σας, ήταν δηµόσιος.
- Και µένα τι µε νοιάζει; Και ο σταθµός τι είναι; Δεν πρέπει να µεταδίδει τις γνώµες των πολιτών; Όταν µεταδίδουν το κονσέρτο µου, δεν µπορούν να µεταδώσουν και την κουβέντα µου; Πώς δέχονται τη µουσική µου και δεν δέχονται τα λόγια µου; Αυτά είναι πρωτοφανή πράγµατα.
- Αν είχατε τη δυνατότητα να κάνετε εσείς µόνος σας, κάτι εναντίον της Αυριανής, τι θα κάνατε;
- Τίποτα. Εγώ δεν µπορώ να κάνω τίποτα και δεν µε ενδιαφέρει να κάνω τίποτα. Το µόνο που της κάνω αυτή τη στιγµή είναι αγωγή.
- Έγραψαν τίποτα πάλι;
- Τι δεν έγραψαν! Τι να λέµε τώρα, τι έγραψε. Ευτυχώς που η εφηµερίδα δεν έχει κανένα κύρος ουσιαστικό, αλλιώς δεν θα µπορούσε να κυκλοφορήσει κανείς µε αυτά που γράφει.
Φώτη, ανασκάπτεις σε αδαμαντωρυχείο μου φαίνεται...
ΑπάντησηΔιαγραφήΌλο διαμαντάκια βρίσκεις και μας προσφέρεις.
:)