
Το περιοδικό μάς τελείωσε, δηλαδή κουράστηκα αρκετά, κι έτσι θα συνεχίσει το Heteron ως εκδόσεις πλέον, πολυσυλλεκτικές εννοείται, που όμως δεν φέρουν το άγχος ενός περιοδικού το οποίο πρέπει να σκοτώνεσαι για να το βγάλεις στην ώρα του στα περίπτερα, να μαζεύεις σαν τον ζήτουλα διαφημίσεις και να ανταγωνίζεσαι χιλιάδες τίτλους με δώρα μπουρνούζια, ρακέτες, βιντεοκασέτες κι ό,τι άλλο κατεβάσει η κούτρα σου. Το "Heteron 1/2" απ΄τον Απρίλιο του 2006 που κυκλοφόρησε, είχε αρκετές θετικές κριτικές κι αυτό είναι σπουδαίο για κάποιον που αγωνίζεται να δημιουργήσει κάτι που θεωρεί όμορφο κι ενδιαφέρον. Είχε βέβαια και πολλά ξενύχτια, δύο ώρες ύπνου επί 1 μήνα , παραισθήσεις από την έλλειψη ύπνου (υπήρξε νύχτα που "άκουγα" φωνές μόλις έκλεινα τα μάτια μου!) κι άλλα ωραία...
Λίγο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές βγάζουμε στην πιάτσα την πρώτη μας έκδοση, τα ποιήματα του φίλου, ψυχίατρου και ποιητή Σωτήρη Παστάκα. Ακολουθούν κι άλλοι φίλοι, πολλοί από τους οποίους "μπλογκάρουν" και τους ξέρετε. Όλα αυτά απ΄τον προσεχή χειμώνα. Μια γεύση απ' το βιβλίο του Σωτήρη που είναι και δίγλωσσο (θα το πάρει μαζί του στις Αμερικές που γίνεται σύρραξη ποιητών απ' όλο τον κόσμο), μπορείτε να δείτε στο poetry-clip (συνεργασία heteron publications/physiodifis - πολύ "χλίδα"!) που υπάρχει στο YouTube.
To βιβλίο, από την Δευτέρα 16 Ιουλίου, θα είναι στα βιβλιοπωλεία Πρωτοπορία, Πολιτεία, Ιανός, Οδός Πανός, Βιβλιοθήκη του ναυτίλου...κι έχει ο Θεός.



6 ανασκαφές:
εύχομαι καλό ξεκίνημα, όλα θα πάνε καλά!
Καλή επιτυχία.
Αναδημοσιεύω.
Να είσαι καλά αγαπητέ Ροίδη. Τσαλίμι ευχαριστώ για την αναδημοσίευση.
καλή επιτυχία :-)
Thank you Keim.
Γιώργη Χολιαστού
Προσευχή μικρού παιδιού
Όταν ήσουνα Χριστούλη
σαν και με παιδί μικρό
σου ’δινε λεφτά ο μπαμπάς σου
για να πάρεις παγωτό;
Σου αγόραζε η μαμά σου
κάθε τόσο καραμέλες;
Σε αφήνανε όταν παίζεις
σαν κι εμέ να κάνεις τρέλες;
Από κει ψηλά που είσαι
«ναι» σ’ ακούω να μου λες
γιατί αφού θεούλης ήσουν
δε γινότανε να κλαις.
Μα εμένα-δες Χριστέ μου-
Τα ματάκια μου όλο κλαίνε
γιατί σ’ ό,τι τους ζητήσω
«ναι» ποτέ τους δε μου λένε.
Αχ! Χριστούλη, μίλησέ τους!
«Τα παιδάκια»,να τους πεις,
«άλλες έχουν προτιμήσεις
απ’ αυτές που ’χετε σεις.
Μη λοιπόν τα τυραννάτε:
όταν κάτι σας ζητούν
κάνετέ το-έτσι αθώα
δεν λυπάστε να πονούν»;
Κι από τότε οι γονείς μας
σαν και σε να σκέφτονται ίδια
κι η ζωή μας να κυλάει
με γλυκά και με παιχνίδια.
---
Γιώργης Χολιαστός
Ανάρτηση Σχολίου