Έχω καιρό να γράψω στιχάκια, μετά το περσινό βιβλίο που μου πήρε ένα χρόνο για να το ονειρευτώ, να το ανακαλύψω, να το δουλέψω και τελικά να το βγάλω στο παζάρι σαν ώριμο φρούτο έτοιμο να φαγωθεί, άραξα κολοβαρώντας, διαβάζοντας εφημερίδες, βλέποντας βίντεο στο γιου τιουμπ, μιλώντας και πίνοντας με φίλους. Μετά την αδράνεια και τη νηνεμία, ανοίγει ο ουρανός και ρίχνει πάνω σου πελάγη και ωκεανούς, ιδεών, συναισθημάτων, αμφιβολιών, ονείρων, επιθυμιών.Έχω ολοκληρώσει το σύνολο της μελωδίας και της μουσικής για ένα ποίημα του Ελύτη που το βρήκα απίθανο και θέλησα να το κάνω τραγούδι. Άλλωστε είναι από τα "Ρω του έρωτα" όπου ο ίδιος ο ποιητής στην εισαγωγή γράφει πως "κοντά στα ποιήματα μου δοκίμασα να γράψω και μερικά τραγούδια χωρίς να τα υποτιμώ καθόλου. Λένε πως το είδος έχει ορισμένους κανόνες. Δεν τους ξέρω και, πάντως, δεν ενδιαφέρθηκα ή δεν μπορούσα ίσως να τους ακολουθήσω".
Από το συγκεκριμένο βιβλίο έχουν μελοποιηθεί κάποια ποιήματα όπως για παράδειγμα το "Του μικρού βοριά" ,το "Θαλασσινό τριφύλι", το "Δελφινοκόριτσο" και η "Ποδηλάτισσα" που τραγούδησε η Αφροδίτη Μάνου σε μουσική του Μιχάλη Τρανουδάκη.
Αυτό που διάλεξα εγώ είναι από την ενότητα "Ανορθογραφίες", δεν θα πω ακόμα ποιο είναι, θέλω να είναι πρώτα έτοιμο, προβαρισμένο και ηχογραφημένο, να είναι δηλαδή ένα κανονικό τραγούδι, που μπορεί κάποιος να το ακούσει και να το κρίνει.
Είναι πάντως πολύ φρέσκο και αεράτο (όπως σου παίρνει ο άνεμος τα μαλλιά όταν τρέχεις με μια χιλιάρα μηχανή)και η μουσικη σε λικνίζει στην καρεκλα σου.
Για να παρετε μια γεύση από το ύφος του Ελύτη στην ενότητα με τις "Ανορθογραφίες" σας παραθέτω ένα άλλο ποίημα του ίδιου ύφους και ύψους: Έχει κι ο φτωχός πουλί.
Να ΄χεις στόλους και βαπόρια
και πλεούμενα πελώρια
Με το δένε και το λύνε
λίγο βέβαια δεν είναι
Όμως της ζωής το αλάτι
βρίσκεται μες το κρεβάτι
Μια μονάχα μες στις δέκα
να ΄ναι αληθινή γυναίκα
Και τα τέτοια δεν τα θέλει
κύριε Γιώργο κύριε Τέλη
Μάθετέ το είναι καιρός
ίδια τα ΄δωκε ο θεός
Τι λιγάκι τι πολύ
έχει κι ο φτωχός πουλί.
Εκτός από τα του Ελύτη, βρέθηκα μ΄ενα φίλο που μπουζουκοψιλιάζεται, τα πίναμε κι έπαιζε κάτι πενιές και κάποια στιγμή μου έπαιξε κάποια δικά του που με εντυπωσίασαν αν και ο ίδιος δεν τα θεωρεί και τίποτα σπουδαίο. Το θέμα είναι ότι όλη αυτή η φάση μου επηρέασε την κράνα κι άρχισα να γράφω διάφορα στο χαρτί. Ένα εξ αυτών που ήρθαν λοιπόν εξ ουρανού είναι αυτό που υπάρχει στη φωτογραφία του Νικήτα Πλατή που βλέπετε. Τώρα τι σχέση έχει ο Πλατής με το ουρανοκατέβατο τετράστιχο; Είναι απλά ένα από τα πρόσωπα που περιλαμβάνονται σε ένα πρότζεκτ που σκέφτομαι να κάνω το χειμώνα. Δεν ξέρω τελικά αν πραγματοποιηθεί γιατί είναι δύσκολο και έχει πολλές κλειδαριές που πρέπει να βρω τα κλειδιά για να τις ανοίξω. Αν πάντως γίνει θα το μάθετε οπωσδήποτε.Προς το παρόν ελπίζω να βρει το δρόμο του και να μπει σε λειτουργία και πάω διακοπές μετά από ένα χρόνο χωρίς αυτές. Η Κεφαλονιά είναι όμορφη και θα ΄χω φρέσκα ψάρια από τους κατάλληλους φίλους. Θα τραβήξω φωτογραφίες για να ποστάρω θάλασσα και θάλασσα...
ΥΓ. Ο τίτλος αυτού του ποστ είναι από ένα τραγούδι αυτού του φίλου που ανέφερα πριν(αυτός έλεγε "ό,τι είναι γραφτό..." και του απάντησα "θα τ' ονειρευτώ")
Από το συγκεκριμένο βιβλίο έχουν μελοποιηθεί κάποια ποιήματα όπως για παράδειγμα το "Του μικρού βοριά" ,το "Θαλασσινό τριφύλι", το "Δελφινοκόριτσο" και η "Ποδηλάτισσα" που τραγούδησε η Αφροδίτη Μάνου σε μουσική του Μιχάλη Τρανουδάκη.
Αυτό που διάλεξα εγώ είναι από την ενότητα "Ανορθογραφίες", δεν θα πω ακόμα ποιο είναι, θέλω να είναι πρώτα έτοιμο, προβαρισμένο και ηχογραφημένο, να είναι δηλαδή ένα κανονικό τραγούδι, που μπορεί κάποιος να το ακούσει και να το κρίνει.
Είναι πάντως πολύ φρέσκο και αεράτο (όπως σου παίρνει ο άνεμος τα μαλλιά όταν τρέχεις με μια χιλιάρα μηχανή)και η μουσικη σε λικνίζει στην καρεκλα σου.
Για να παρετε μια γεύση από το ύφος του Ελύτη στην ενότητα με τις "Ανορθογραφίες" σας παραθέτω ένα άλλο ποίημα του ίδιου ύφους και ύψους: Έχει κι ο φτωχός πουλί.
Να ΄χεις στόλους και βαπόρια
και πλεούμενα πελώρια
Με το δένε και το λύνε
λίγο βέβαια δεν είναι
Όμως της ζωής το αλάτι
βρίσκεται μες το κρεβάτι
Μια μονάχα μες στις δέκα
να ΄ναι αληθινή γυναίκα
Και τα τέτοια δεν τα θέλει
κύριε Γιώργο κύριε Τέλη
Μάθετέ το είναι καιρός
ίδια τα ΄δωκε ο θεός
Τι λιγάκι τι πολύ
έχει κι ο φτωχός πουλί.
Εκτός από τα του Ελύτη, βρέθηκα μ΄ενα φίλο που μπουζουκοψιλιάζεται, τα πίναμε κι έπαιζε κάτι πενιές και κάποια στιγμή μου έπαιξε κάποια δικά του που με εντυπωσίασαν αν και ο ίδιος δεν τα θεωρεί και τίποτα σπουδαίο. Το θέμα είναι ότι όλη αυτή η φάση μου επηρέασε την κράνα κι άρχισα να γράφω διάφορα στο χαρτί. Ένα εξ αυτών που ήρθαν λοιπόν εξ ουρανού είναι αυτό που υπάρχει στη φωτογραφία του Νικήτα Πλατή που βλέπετε. Τώρα τι σχέση έχει ο Πλατής με το ουρανοκατέβατο τετράστιχο; Είναι απλά ένα από τα πρόσωπα που περιλαμβάνονται σε ένα πρότζεκτ που σκέφτομαι να κάνω το χειμώνα. Δεν ξέρω τελικά αν πραγματοποιηθεί γιατί είναι δύσκολο και έχει πολλές κλειδαριές που πρέπει να βρω τα κλειδιά για να τις ανοίξω. Αν πάντως γίνει θα το μάθετε οπωσδήποτε.Προς το παρόν ελπίζω να βρει το δρόμο του και να μπει σε λειτουργία και πάω διακοπές μετά από ένα χρόνο χωρίς αυτές. Η Κεφαλονιά είναι όμορφη και θα ΄χω φρέσκα ψάρια από τους κατάλληλους φίλους. Θα τραβήξω φωτογραφίες για να ποστάρω θάλασσα και θάλασσα...
ΥΓ. Ο τίτλος αυτού του ποστ είναι από ένα τραγούδι αυτού του φίλου που ανέφερα πριν(αυτός έλεγε "ό,τι είναι γραφτό..." και του απάντησα "θα τ' ονειρευτώ")
0 ανασκαφές:
Ανάρτηση Σχολίου