
Επιστρέφοντας από Κεφαλλονιά μέσω Κυλλήνης προς Αθήνα έγραψα στο κινητό μου κάτι σαν επικήδειο για τον Μάικλ Τζάκσον. Μου ήρθε σαν από κάποια ανάγκη, σαν από ένα αίσθημα λύπης για την κατάληξη αυτού του παιδιού της ποπ. Η βδομάδα των διακοπών μου στην Κεφαλλονιά έμοιαζε με την ανακάλυψη ενός παραδείσου. Δεν θα επεκταθώ, έχω τραβήξει άφθονο υλικό το οποίο θέλει πολύ χρόνο και δουλειά για να γίνει όπως ακριβώς το φαντάζομαι. Όταν θα είναι έτοιμο λοιπόν θα το δείτε σ' αυτό το μπλογκ. Βασικός κορμός του βίντεο μου για την Κεφαλλονιά θα είναι μια συνέντευξη που πήρα από τον στιχουργό Σαράντη Αλεβιζάτο, πιπεράτη έως ολικού εγκαύματος και ειλικρινής μέσα στην τραχύτητά της. Μόνο μια φράση θα μεταφέρω εδώ, όταν τον ρώτησα αν πηγαίνει με άντρες. Μου απάντησε "όχι, αλλά τώρα τελευταία που το είδος κοντεύει να εκλείψει, σκέφτομαι να πάω".
Αυτά τα λίγα προς το παρόν και ιδού η "αφιέρωσή" μου προς τον Μιχάλη Τζάκσον που αν και ζάπλουτος πέθανε από καρδιακή προσβολή σαν ένας κοινός μαλάκας.
Στην Αμερική χτυπούν μαζί όλα τα κλάξον
έφυγε ο Μιχάλης που τον λέγανε και Τζάκσον
Ένας βασιλιάς που κοιταζόταν στους καθρέφτες
κι ένιωθε πως ήταν, όλοι τους μεγάλοι ψεύτες
Άλλαξε το χρώμα και την ύλη του ταχέως
όλοι όμως ξέραν πως δεν ήτανε τυχαίος
Μαύρο το βελούδο της φωνής του, μόνο μαύρο
τέτοιο αυτόχειρα πολεμιστή δεν θα ξανάβρω.



4 ανασκαφές:
Σε παράδοξη αντίθεση με το σχεδόν απάνθρωπο UFO προφίλ των αποστειρωμένων πύργων, ο Τζάκσον κατάφερε εν τέλει να συμβολίσει το ιδιαζόντως ανθρώπινο: τη ριζική αμφισημία που διακρίνει την ύπαρξη, όσων τουλάχιστον δεν έχουν βρει την κατάλληλη ταμπέλα για να κρύψουν τις τρύπες τους, την παιδική ανοιχτότητα στις άπειρες δυνατότητες του όντος που πεισματικά αρνείται την υποτακτική ταξινόμηση. Τι διάλο ήταν αυτό το πλάσμα; Τι είμαι εγώ, τι είσαι εσυ;
Ζηλεύω πολύ την γεμάτη φαντασία ρίμα κλάξον/ Τζάκσον.
Και για να μη σκάσω από την ζήλεια μου, λάβε κι από μένα μισό δίστιχο:
Χάθηκε έτσι ξαφνικά της ποπ ο κινητήριος άξων
έφυγε ο Μιχάλης που τον λέγανε και Τζάκσον.
Geia sou marx. Gia triaxoniko ton vlepo. Am i metafrasi sta agglika tou xari? tou vgazo to kapelo,na ton exete ypo psin osoi psaxnete gia kalous metafrastes.Kai ekane kai rima sta agglika xoris na ksefygei ap thn ousia kai to noima.
ενα αγορι αγαπησαμε ολοι και θελαμε την καρδια του καφε τα ματια του και μαικλ τζακσον το ονομα του
οταν τραγουδαγε ο μαικλ τζακσον πατουσανε παντου τα κλαξον τωρα που δεν ειναι εν ζωη πολυ θα κλαψουν
Ανάρτηση Σχολίου